آیا خداوند واقعاً اجازه می‌دهد جنگ رخ دهد و چرا صلح این‌قدر طول می‌کشد؟، قسمت ۳ از ۴

هر کاری که انجام دهیم، کارمای بد یا خوب را میگیریم. و البته، بهشت می‌تواند کمکمان کند. اما ما حتی نمی‌دانیم چطور با بهشت ارتباط بگیریم. و بهشت می‌خواهد با شما ارتباط بگیرد، اما شما نمی‌توانید این ارتباط را هم دریافت کنید، این برکت و این راهنمایی را از بهشت بگیرید، تا از فقر یا وضعیت وخیم و نیازمندی‌مان بیرون بیاییم. در مورد جنگ هم همین است. من خودم دل‌شکسته‌ام، خیلی درد می‌کشم وقتی می‌بینم که مردم در جنگ رنج می‌برند و می‌بینم اشخاص-حیوان هم رنج می‌برند. اما این‌ها همه... این دنیا این‌طور است. و مردم بیدار نمی‌شوند، بهتر نمی‌شوند، درستش نمی‌کنند.

مثل این است که لولهٔ آب‌تان خراب شده باید تعمیرش کنید. اگر می‌بینید جنگ برای کل جهان بد است، نه فقط برای کشورِ درگیر، پس تلاش کنید درستش کنید. باید علت واقعی‌اش را ببینید. فقط دعا کردن کمک نمی‌کند. متأسفم. متأسفم که این را می‌گویم. و نکته این است که بیشتر وقت‌ها دعا می‌کنیم، اما قلبمان با کلمات مان همراه نیست. حرف می‌زنیم، می‌گوییم چه می‌خواهیم، اما قلب‌مان را در کلماتی که می‌گوییم نمی‌گذاریم. خلوص نداریم. به این شکل است. و برای اینکه صلح جهانی رخ دهد، اول باید صلح بیافرینیم. باید شایسته دریافتِ پایانِ صلح‌آمیز باشیم و آن را به دست بیاوریم. این را بارها به شما گفته‌ام. نمی‌دانم اگر یک بار دیگر هم بگویم، اصلاً فرقی برایتان دارد یا نه. اما موضوع به این شکل است. به این صورت است. هر چه بکاریم، همان را درو خواهیم کرد، ولی ما به دلیل نابینایی و ناشنوایی معنوی متوجه نیستیم. پس جهان واقعی را نمی‌بینیم. اعمال واقعی را نمی‌دانیم. کارمای واقعی، مکافاتِ پس از اعمال خودمان را نمی‌بینیم. مکافاتِ پس از اعمال خودمان را نمی‌بینیم.

پیشتر به شما گفتم دست‌کم ۴ پادشاه برکنار شده‌اند، خلع شده‌اند و به سیارهٔ دیگری، سیارهٔ خشن، سیارهٔ جنگ‌طلب که جای‌شان آنجاست و باید آنجا باشند تبعید شده‌اند، وگرنه در این جهان جنگ و دردسر بیشتری درست می‌کردند. اما این کارِ آن‌هاست. خداوند، "تیم بهشت" می‌تواند با آنها بجنگد و در نهایت پیروز شود. اما اگر انسان‌ها به سبک زندگیِ وحشیانه و همیشگی‌شان ادامه می‌دهند، بدون ترحم نسبت به ضعیفان و مظلومان، آنها را می کُشند، بدون لحظه ای تردید، و در دهانشان فرو می‌کنند، بدون اینکه درنظر بگیرند که آنها از کجا آمده اند، چقدر رنج، چقدر وضعیت جانکاه، چقدر درد، بهایِ آن تکه گوشتِ مرده ای است که آنها در دهانشان می گذارند، یا اینکه یک کودک بی‌گناه در رحم مثلاً در هنگام سقط جنین، چه رنجی را باید تحمل کند.

ما تلاش کرده‌ایم این را به شما نشان دهیم تا بتوانید به‌طور واقعی و تصویری بفهمید که یک جنین انسان چه رنجی را متحمل می‌شود تا شما خود را از هدیه‌ای که خداوند به شما عطا کرده به اصطلاح "آزاد" کنید. شما هرگز نمی‌دانید آن کودک ممکن است تبدیل به چه کسی شود. قبلاً به شما گفته ام، ممکن است او رئیس‌جمهور شود، یک رئیس‌جمهور خوب. ممکن است پادشاهی نیک‌خواه در آینده شود. ممکن است دانشمندی ممتاز، پزشکی عالی، هرچیزی شود که شکوه و آسایش بیشتری به این جهان بیفزاید. اما مردم بدون ذره ای تردید آنها را می‌کشند و بعد تقاضای صلح و آسایش می‌کنند.

اما حتی عکس‌ها یا تصاویرِ گرافیکیِ ما که مثالهایی از وضعیت واقعی است تا شما بتوانید رنج کودکان کوچک و بی‌گناه را ببینید، حتی آنها اجازه پخش شدن ندارند. نمیدانم برای چه، درحالیکه فیلم های خشونت آمیز، محتوای بی ارزش در سراسر جهان فراوان هستند. مسلمه، هرجا که پخش کنیم یا با هر شرکتی کار کنیم، باید از قوانین آن شرکت پیروی کنیم، اما نمی‌فهمم چرا. نشان دادن آن، وحشیانه نیست، آن بعنوان نیت خشونت نیست. این یک وضعیت وحشیانه و خشونت‌بار است، یک رویداد واقعی که با دوربین واقعی ثبت شده تا به افراد نشان داده شود، تا تجدیدنظر کنند در کارهای قاتلانه‌شان مثل سقط جنین یا کشتنِ اشخاص- حیوان با چنین... خدای من، باید بگویم، شیوه‌ای وحشیانه و شیطانی.

خیلی‌ها گوشتِ اشخاص- حیوان می‌خورند، اما آن تکه گوشتِ تمیز و بُرش‌خورده و بهداشتیِ بسته‌بندی‌شده را به رنجِ شخص- حیوانی که آن تکه گوشت از او آمده ربط نمی‌دهند. و مردم می‌روند سقط جنین می‌کنند با این فکر که "خب، این فقط یک آمپول است و دیگر بچه‌ای در کار نیست." اما تصویر واقعی‌اش را نمی‌بینند، و اینکه چطور اتفاق می‌افتد، و اینکه نوزاد در رحمِ کوچک چطور سخت تلاش می‌کند تا از تزریق فرار کند، اما نمیتواند، یا از چاقو و انبرک یا هرچه فرار کند که دارد اندام هایش، دست‌هایش و همهٔ چیزهای بدنش را از هم جدا می کند، تکه‌تکه‌اش می کند. خوب است که به مردم نشان داده شود، چون اجازه دادن پخش آن برای آگاهی مردم، یک عمل نیک‌خواهانه است و برایتان پاداش معنوی بسیار، بسیار، بسیار، بسیار بزرگی می‌آورد، بخاطر نجات جان‌ها، به‌خصوص جان انسان‌ها - اگر یک جان را نجات دهید - قطعاً به بهشت خواهید رفت.

و با وگان بودن، در طول عمرتان صدها، هزارها، ده‌ها هزار جان را نجات می‌دهید. اوه، چه اجرهای معنویِ شگفت‌انگیز و بزرگی که در دید و داوریِ بهشت به دست می‌آورید.

شما باید اجر معنوی خیلی بزرگی داشته باشید تا که انسان شوید. این را در بعضی سخنرانی‌هایم بارها گفته‌ام. نمی‌خواهم اینجا تکرارش کنم، اما اینطور است. پس اگر به خوردنِ اشخاص- حیوان ادامه دهید یا کودکان را بکشید، حتی اگر کودک خودتان نباشد، اگر پزشک یا پرستار هستید، در انجام آن شریک هستید. یا حتی اگر دولت باشید و اجازه دهید این رخ دهد اجازه دهید که افراد، کودک‌ شان را بکشند، یا با پرداخت هزینه به آن کمک کنید، یا به هر شکلی کمک کنید، یا خودتان به‌عنوان پزشک یا پرستار انجامش دهید، یا اجازه دهید مردم اشخاص- حیوان را بکشند، اشخاص- حیوان را زندانی کنند و بکشند - اینها کارماهای وحشتناکی هستند. باید اجر معنویِ بسیار بزرگی داشته باشید که انسان شوید و سالم، خوشحال یا حتی ثروتمند باشید. شما خانوادهٔ خوبی دارید زیرا اجر معنویِ بزرگِ زندگی گذشته‌تان را داشته‌اید. اما حالا اگر یک کودک را بکشید، اشخاص- حیوان را مستقیم یا غیرمستقیم بکشید، تمام این اجر معنوی از بین می‌رود و شما بدهکار خواهید شد، طوری که باید دقیقاً مثل اشخاص- حیوان در کشتارگاه‌ها رنج بکشید. و باید درست مثل همان کودک رنج بکشید. اوه، چندین برابر، نه فقط یک بار. همه‌چیز با بهره بازمی‌گردد. همان‌طور که وقتی پول را در بانک می‌گذارید، بهره می‌گیرد. شما می‌کُشید، پس شما نیز بهرهٔ کارمای کشتار را دارید.

ما، "تیم بهشت"، از جمله خودِ من - من رهبرِ "تیم های بهشت" هستم که برای نجات انسان‌ها، نجات سیاره، نجات روح‌ انسان ها، نجات استانداردهای خصوصیت انسانی کار می‌کنیم تا آنها به یاد بیاورند که فرزندان خداوند هستند، شاهزاده‌ها و شاهدخت‌های بهشت ها هستند. این شغل ماست. ما خیلی خوب انجامش می‌دهیم و خیلی سخت تلاش می‌کنیم. اما خودِ انسان‌ها هم باید بفهمند و بپذیرند و به "خصوصیت بهشتی" برگردند، از جمله شفقت، از جمله نیک‌خواهی، از جمله کمک به دیگران. و مهم‌تر از همه، هرگز بچه های خودتان را نکشید یا به مردم کمک نکنید که بچه هایشان را بکشند و/یا اشخاص- حیوان بی‌گناه را نکشید یا کمک نکنید اشخاص- حیوان بی‌گناه کشته شوند، آنها را نخورید.

واقعاً دعا می‌کنم روزی تک‌تک شما آن تصویر را درون خودتان ببینید که کارما چطور عمل می‌کند که بعداً باعث رنج‌تان خواهد شد. بعضی‌ها فوراً رنج می‌کشند. داستان‌های واقعی زیادی هست که کسانی که اشخاص- سگ‌ را می‌کشند یا اشخاص- حیوان را می‌کشند، بعد از آن خیلی بد و تقریباً فوراً رنج می‌برند. و بعضی‌ها دیرتر رنج می‌کشند، چون ممکن است اجر معنوی بزرگی از زندگی یا زندگی‌های قبلی‌شان داشته باشند که تا حدی یا تا مدتی از آنها محافظت کند. اما بعد از آن، بالاخره باید هزینه بپردازند، چون هیچ‌ فردی اجر معنویِ بی‌نهایت ندارد که بتواند او را از کارمای بد در امان نگه دارد.

Photo Caption: "خطر را به جان خريدن برای لذتی زودگذر! این است زندگی!"

دانلود عکس