Бурхан үнэхээр дайн дэгдэхийг зөвшөөрдөг гэж үү, энх тайван тогтох гэж яагаад ингэж удна вэ?, лекцийн 4-ын 4-р хэсгийг

Гэвч хүмүүс өөрсдөө үүнийг ойлгож, хүлээн зөвшөөрч, Диваажингийн Чанартаа, түүний дотор энэрэл, нигүүлсэл, бусдад тусыг бүтээдэг байдалдаа эргэн очих ёстой. Хамгийн чухал зүйл бол хэзээ ч өөрсдийн үрсийг бүү хөнөө, эсвэл хүмүүст үр нялхсаа хөнөөхөд нь хэзээ ч бүү тусал, мөн гэм зэмгүй амьтан-хүнийг бүү ал, эсвэл гэм зэмгүй амьтан-хүнийг хөнөөхөд бүү тусал, бүр идэх ч хэрэггүй.

Та нар бүгд дор бүрдээ үйлийн үр хэрхэн үйлчилж, дараа нь таныг хэрхэн зовоож буй тэр дүр зургийг хэзээ нэгэн өдөр дотроо хараасай гэж би чин сэтгэлээсээ залбирч байна. Зарим нь шууд зовлонгоо эдэлдэг. Нохой-хүн, эсвэл амьтан-хүнийг хөнөөсөн хүмүүс бараг тэр даруйдаа аймшигтай зовлон үзсэн тухай бодит түүх олон байдаг. Зарим нь бүр хожим илүү удаан хугацааны дараа зовох болдог. Учир нь тэдэнд урьд насны, эсвэл урьд төрлүүдийнх нь их буян байж болох бөгөөд тэр нь тэднийг тодорхой хэмжээнд, эсвэл тодорхой хугацаанд хамгаалдаг. Гэвч эцсийн эцэст өрөө төлөх цаг тэдэнд хожим ирэх л болно. Учир нь муу үйлийн үрээс хамгаалж чадах тийм барагдашгүй их буян заяа хэнд ч байхгүй.

“Өршөөлгүйгээр тахиа алдаг жимсний дэлгүүрийн эзний аймшигт үйлийн үр!”

HOST: Манай анхны түүх 2019 онд болсон бөгөөд Туан, Хоа хэмээх хосуудад тохиолдсон зүрх шимшрүүлсэн үйлийн үрийн үр дагаврыг харсан энгийн нэгэн Буддын шашинтан хуваалцсан юм. Тэд Буддын

Narrator: Би тахианы цөхрөнгөө баран орилохыг сонслоо – энэ нь миний эргэн тойрны нам гүмийг нэвтлэн эвдсэн огцом чимээ цуурайтаж байв. Би өөрийн мэдэлгүй зогтусан хажууд зогсож байсан Тун руу харвал зүүн гар нь алтан өдөт азарган тахианы хүзүүг атгаж, баруун гар нь гялалзсан хутга барьж байв. Азарган тахиа тийчгэнэн, далавчаа хүчтэй дэвж тэмцсэн ч мултарч чадсангүй. Агшин зуурт хутганы ир гялсхийн цавчиж, тод улаан цус хагарсан цементэн шалан дээр урсаж, тахианы сүүлчийн дуу нэгхэн агшинд тасрав. […] Гэхдээ миний сэтгэлд бүр ч их жихүүдэс хүргэсэн зүйл бол ямар ч хувиралгүй түүний царай байлаа. Царайгаа барайлгасангүй, бүр нүдээ ч цавчсангүй. Саяхан тасалсан амьдрал нь юу ч биш юм шиг, тэр үйлдлээ яг л машин шиг л хийсэн. […]

Би бүдэг бадаг зүүдэндээ жимсний дэлгүүрийн өмнө зогсож байгаагаа олж харав, гэхдээ энэ нь өдрийн танил дүр зураг биш байв. Тэнгэр бүрэнхий харанхуй, эргэн тойронд нэг ч сүнс харагдахгүй байв. […] Гэнэт жижигхэн хашааны дунд аварга том азарган тахиа гарч ирлээ. Тэр жирийн тахианаас дор хаяж арав дахин том, гал мэт дүрэлзсэн улаан өдтэй байв. Түүний гэрэлтсэн дугуй нүд харанхуйд гялалзаж, над руу эгц ширтэж байлаа. Би зугтмаар байсан ч хөл минь наалдчихсан мэт болж, хөдөлж ч чадахгүй байлаа. Азарган тахиа дуугарсангүй, тулалдсангүй; тэр зүгээр л хөдөлгөөнгүй зогссоор, шатаж буй мэт нүдээрээ сэтгэлийг минь шууд нэвт шувт харах шиг болов. Дараа нь тэр тахиа донгодох биш, харин хүнийх шиг гүн, тод дуугаар хэлэв: “Тэр өөрийн хөлөөрөө төлнө. цус урсгасан, өрийг төлөх ёстой” гэсэн юм.

HOST: Буддын шашинтан тэр хачирхалтай зөгнөлт зүүднийхээ дараа дотроо чимээгүйхэн залбирч Туаныг хэтэрхий оройтохоос нь өмнө ухаараасай гэж хүсэх л үлдсэн. Гэвч үйлийн үр бүрэн боловсорч гүйцсэн үед түүний үр дагавар зайлшгүй тохиолддог. 2023 оны өвөл Туан нэгэн үйлчлүүлэгчдээ тахиа-хүмүүсийн мах хүргэхээр явж байхдаа ноцтой осолд оржээ.

Narrator: Туан эмнэлгийн орон дээр хэвтэж, царай нь цонхийж, хөл нь битүү боолттой ч цагаан даавууг нь аль хэдийн улаан цус нэвчсэн байлаа. Эмч надад түүнийг гуяны ясны хүнд хугарал, нуруу нугасанд нь ноцтой гэмтэл учирсан гэж хэлсэн. Тэд хагалгааг маш сайн хийлгэсэн боловч түүний дахин хөл дээрээ босох боломж бараг байхгүй байв. Тэрээр бүсэлхийнээсээ доошоо саажилттай болсон бөгөөд насан туршдаа ч ийм байх магадлалтай юм.

HOST: Нэгэн өдөр гэмшил, харамслаар дүүрэн Туан Буддын шашинтантай уулзах хүсэлтэй байгаагаа илэрхийлэв.

Narrator: “Би буруутай байсан” хэмээн тэр нулимс асгаруулан хэллээ. “Би тэднийг хөнөөх ёсгүй байсан. Үйлийн үрийг басамжилж болохгүй байж. Одоо л би итгэж байна ... гэхдээ хэтэрхий оройтжээ!” […] “Өнгөрсөн шөнө би хар хувцастай, царай нь тод биш, өрөөний маань буланд зогсож буй эрийг зүүдэлсэн. Тэр юу ч хэлээгүй, зүгээр л миний хөл рүү заагаад инээсэн. Гэвч түүний инээд нь хүнийх биш мэт яг л газрын гүнээс цуурайтах шиг санагдав. Дараа нь тэр: ‘Энэ бол зөвхөн эхлэл. Цус хангалттай биш. Өрөө төлж дуусаагүй байна.’ гэсэн. Би цочиж сэрсэн ч тэр зүүдний хүйтэн мэдрэмж намайг орхиогүй энэ нь бодит мэт санагдсан.” […]

Би түүний гараас нь атгаад тайвнаар ярихыг оролдон: Туан, чи одоо алдаагаа ойлгосон байна, одоо ч оройтоогүй ээ. Чин сэтгэлээсээ гэмшиж, Бурханы нэрийг уншиж, өршөөл гуйгтун. Та юу тарьсан, түүнийгээ төлөх нь зайлшгүй, гэхдээ жинхэнэ гэмшил нь үйлийн үрийг нимгэлэхэд тусалдаг.” гэв. Тэр толгойгоо сэгсэрч, улам ихээр нулимс асгаруулан хэлэв: “Чи ойлгохгүй байна. Би үүнийг одоо л мэдэрч байна! Үхэл бол төгсгөл биш. Дараагийн амьдралд энэ наснаасаа ч дор байх вий гэж айж байна. Би хэтэрхий олон тахиа хөнөөж ... Хэтэрхий олон ​​амины өртэй ... Би яаж бүгдийг нь төлөх вэ дээ?!”

“Билгийн тооллын сарын эхний өдөр нохой нядалсны дараа шууд тохиолдсон хэмээн яригддаг үр дагаврууд”-ын хэсгээс

Narrator: Вангийг наргил модны ёроолд чанга хүлэгдэж, дөрвөн хөлийг нь олсоор боон, хүзүүвчийг нь хэт чангалсан тул тэр яг л хувь тавилангаа мэдэрч байгаа мэт чичирч байв. Түүний том нүд улайж, сүүлээ унжуулан таван эрийг чимээгүйхэн гуйсан харцаар ширтэж байв. […] Тай Дэн хутгаа өргөж ган ир нохойн хүзүүг цавчих шиг болов. Тод улаан цус урсах мэт цацагдаж, Ту Луны барьж байсан хуучин шаазан аяга руу цацагдаж, хуурай, хагарсан газар дээгүүр тархав. Ванг таван эрийн сэтгэлд хувь тавилангаа шатаах гэж байгаа мэт үзэн ядалтаар дүрэлзэж, нүдээ томруулан тэмцэж байв. […] Ти Дэн дайн зарлаж буй хаан шиг ихэмсгээр дуугаа өндөрсгөв: “Доошоо хар даа, ах дүүс ээ! Эхний өдөр нохойн мах идэх нь жилийн турш аз авчирдаг. Би бурхад, сүнснүүдээс айдаггүй! […] Тэр шөнө талбайгаас голын эрэг хүртэл цуурайтаж буй нохдын урт, гунигтай боргох чимээ гаран тосгон даяараа цочирдов. Энэ нь зөвхөн ганц нохой биш, харин харанхуйгаас сүнснүүдийг дуудаж байгаа мэт ойроос холоос хэдэн арван нохой зэрэг улих мэт байв. Хүүхдүүд орилж, хөгшид дагжин чичирч, Буддын шашны залбирал бувтнаж байв. […]

Нохойн улих чимээ тосгон даяар цуурайтаж байсан шөнөөс хойш бүлгийн хамгийн яриа хөөрөөтэй нь болох Ту Лун айдастай амьдарч эхлэв. […] Тэр Вангийг зүүдэлж, хүзүүнээс нь цус дусалж, нүд нь улаанаар эргэлдэж, хаалган дээр нь зогсоод түүн рүү эгц ширтэж байв. […] Хоёр дахь шөнө Ту Лун унтаж чадсангүй. […] Тэр хаалганы завсраар шагайтал шатаж буй нүүрс шиг гялалзсан нүдтэй том хар нохойг хараад айсандаа хөшиж орхив. […] Тэр орилон хашаа руу гүйж орж, хөршийнхөө байшинд хүрэхээр зүтгэв. Гэвч түүнийг нарийн гудамжнаас гарахтай зэрэгцэн хаанаас ч юм гурван дугуйтай тэрэг гарч ирэн, үхлийн хүчтэй салхи мэт дайран ирж түүнийг мөргөж унагав. […]

Ту Луны үхлээс болж цочирдсон Ба Мап нойр, хоолноос гарч, сүнс дагаж буй мэт тарчлан зовж эхлэв. […] Гурав дахь шөнө тэр гэртээ байлгүй тосгоны нөгөө захад байрлах хамаатныхаа гэр лүү гүйв. […] Шөнө дундын үед цонхны гадна нохдын улих чимээ цуурайтаж, түүний нэрийг аймшигтайгаар дуудав. Тэр чичирсээр хөнжлөө шүүрч аваад, “Би чамаас гуйя, би дахиж ингэхгүй” гэж бувтнав. Гэнэт дээвэр дээрээс мөчир хугарах мэт тас няс хийх чимээ гарав. Тэр ээжийнхээ гэр лүү буцан очихоор хашаа руу гүйн орсон боловч гудамжинд гармагц хаанаас ч юм гэнэт нэгэн удирдлаггуй ачааны машин гарч ирээд түүнийг мөргөв. […]

Ба Мапын үхлээс айсан Хай Ро маш их сандарчээ. […] Дөрөв дэх шөнө түүний гэрийн арын гадил жимсний төгөлөөс нохой улих чимээ сонсогдов, гунигтай, жихүүдэс хүргэм, яг л сүнс дуудах мэт жихүүцэм байв. Тэр хутгаа харанхуй руу далайсан боловч хутга нь нөгөө ертөнцөөс ирсэн анхааруулга мэт хурц чимээ гарган тасхийж уналаа. Тэр завин дээр нуугдах найдвар тээн гол руу гүйв, ус тайван бус сүнснүүдийг хөөн зайлуулж чадна гэж бодов. Гэвч тэр хулсан гүүрэн дээр гишгэх мөчид гүүр нь хугарч, тэр гол руу унаж, завины сэнсэнд хүзүүгээрээ цохиулжээ. […]

Бүлгийн хамгийн ширүүн нь болох Нам Сео айдасгүй харагдахыг хичээсэн ч зүрх сэтгэлийнхээ гүнд айдас түүнийг аль хэдийн эзэмдчихсэн байв. […] Зургаа дахь шөнө, шиврээ бороо орж байхад Нам Сео хол газар зугтах нь хараалыг тайлна гэж бодоод тосгоноос явахаар шийдэв. […] Хүйтэн бороон дунд тэр бутнаас улих чимээ сонсоод, “Гудамжний нохой биз дээ? Би чамайг барьж аваад махаар чинь хоол хийчихье” гэж зөрүүдлэн ёжлов. […] Тэр улих чимээг даган бороо улам ширүүсэх тусам ой руу гүн орж байв. […] Түүний өмнө өтгөн, орооцолдсон мөчиртэй том наргил мод сүндэрлэн байв. […] Модны доор Ванг норсон чигээрээ нүд нь улаанаар эргэлдэж, хэл нь цусанд будагдсан хөдөлгөөнгүй сууж байв. […] Нам Сео зүрх нь аймшигтайгаар цохилж, хөшиж орхив. […] Вангийн улих чимээ ойгоор нэг цуурайтахдаа эцсийн хараал мэт сонсогдов. […] Нам Сео тосгон руу буцах гэж зам руу гүйн гарав гэтэл хаанаас ч юм мотоцикл гарч ирээд түүнийг мөргөв. […]

Амьд үлдсэн сүүлчийн хүн Ти Дэн айдас дунд амьдарч байв. […] Тэр өвдөг сөхрөн, найдваргүй хүн шиг зангирсан хоолойгоор “Гуйя, намайг авраач! Би буруу зүйл хийжээ! Би дахиж тэгэхгүй!” гэж гуйв. […] Долоо дахь шөнө тэрээр мотоцикл унан голын эрэг дээрх жижиг тахилын газарт очжээ. Тахилын ширээний өмнө сөхөрч суугаад хүж асаан чичирсэн дуугаар “Би буруугаа хүлээж, чин сэтгэлээсээ гэмшиж байна. Ванг, намайг уучлаач.” гэж залбирав Буцах замдаа гурван дугуйтай тэрэг гэнэт түүн рүү хурдлан ирж, түүний мотоциклтой мөргөлджээ. Ти Дэн газарт шидэгдэн, их цус алдсан ч амьд үлдсэн байна.

Таныг би дагаж сүнслэг бясалгал хийхээс өмнө далайд ажилладаг загасчин байсан. Би усанд олон амьтдыг устгасан бөгөөд 25 гаруйхан настай залуу байхдаа аль хэдийн архаг синусит, зүрх судасны өвчин, мөгөөрсөн жийргэвчийн ивэрхий, клаустрофоби, үе мөчний өвчин гэх мэт мах иддэг хооллолттой холбоотой маш олон өвчин туссан. Тэр үед би маш их өвдөж байсан. Зөндөө их эмч дээр очсон ч тус болсонгүй. Нэгэн өдөр Багштай хамт оюун санааны бясалгал хийдэг ах маань надад загасчлахаа больж веган байж, оюун санааны дадал бясалгал хийхийг зөвлөсөн. Ахынхаа үгийг сонсоод би веган болж Их Багшийн номуудыг уншсан. Тэгээд хэсэг хугацааны дараа 2014 оны 11 сарын 1-нд Багшаас авшиг хүртэж өнөөг хүртэл Арьяабалын аргыг дадуулж байна. Миний биеийн байдал аажмаар сайжирсан бөгөөд одоо би хэвийн, эрүүл байна. Миний хайр, мэргэн ухаан хоёулаа сайжирч байгаа. Би өөрийн дотоод ойлголтоо Багшдаа хэлмээр байна:

Нэг удаа бясалгал хийж байхдаа гэдсэн дээр минь аажим томорч байгаа улаан толбо гарч ирэхийг гэнэт анзаарсан бөгөөд дотроос нь нялцгай биет-, наймалж-, жижиг загас- гэх мэт олон амьтан-хүмүүс мөлхөж байхыг хараад гайхсан. Мөн маш их өвдөж байв. Тэдний олонх нь гарахыг хүсээгүй тул би гараараа тус бүрийг биеэсээ гаргахад хүрсэн. Тэр үед би дүрслэхийн аргагүй өвдөлтийг мэдэрсэн! Тэгээд тэд бүгд гадагшаа гарахад би маш их тайвширсан. Би чимээгүйхэн ойлгосон: Би Багшийгаа дагаж Арьяабалын аргыг дадуулснаас Багш миний өнгөрсөн олон үйлийн үрийг өөртөө авч миний тогтсон үйлийн үрийг шийдвэрлэсэн бөгөөд үүнийг би олон төрлийн туршид төлөх ёстой байв. Та эдгээр төлбөрийг нэг бясалгалын мөчлөг болгон богиносгосон бөгөөд ингэснээр миний бие эрүүлжин би дэвшиж үргэлжлүүлэн дадуулан бясалгах боломжтой болсон.

Бясалгалын явцад Багшийн адислалын хүчний ачаар биед нэвчиж байсан миний алсан амьтад намайг уучилж, биеэс минь гарч ирсэн. Энэ ертөнц дэх харанхуй мунхгаас минь аварсан Танд маш их баярлалаа. […]

Миний нэг хамаатан КОВИД-19 вакцин хийлгэсний дараа өвчилж бие нь муудсан. Шээсний суваг нь үрэвсэж циститийн хүнд хэлбэрээр өвджээ. Олон эмч нар үзүүлсэн боловч тэдний нэгэн ч ямар төрлийн бактери гэдгийн мэдэж чадахгүй байсан учраас ямар төрлийн эм уухыг хэлж чадахгүй байв. тэр бүр ажилдаа ч явж чадахгүй хүндээр өвдсөн байсан. Бясалгаж байхдаа би түүний давсагт тахиа-хүмүүсийн яс, өд байхыг олж харсан. Би түүний өвчин мах идсэнээс үүдсэн үйлийн үрээс үүссэнийг мэдсэн. (Тахиа-хүмүүс өшөө авахаар түүн дээр ирсэн байжээ.) […]

Би нэг удаа зориг шулуудаж, Суприм Мастер ТВ-д сэтгэлийн үгээ илгээсэн ба нэг өдөр цацагдаж байгааг нь харлаа! […] Их Багш завгүй цагийн хуваарьтай байсан ч надад зурвас үлдээнэ гэж би төсөөлөөгүй бөгөөд үгээр хэлэхийн аргагүй маш дөлгөөн Хайр байлаа. […] Дашрамд хэлэхэд Их Багш хариулахдаа веганизмын ач холбогдлыг онцолсон. Би бүртгэлтэй мал нядалгааны газруудын жагсаалтыг шалгах гэж яарлаа. Намайг цочирдуулсан зүйл бол нядалгааны газрууд хамгийн их төвлөрсөн газруудад гамшиг их гардаг байна! […]

Аав минь урьд нь амьтан-хүний мах идэх дуртай байсан. Түүнийг 39 настай байхад нь нэг гэлэнмаа түүнд 40 насандаа веган болохыг зөвлөсөн. Тэрээр энэ зөвлөгөөнд тун урвайсан. 40 хүрснийх нь дараа гэр бүлийн маань бизнес аажмаар уруудсан ч тэр хоол бүрдээ маш их амьтан-хүний мах иддэг хэвээр л байв. Тэр 68 нас хүрч, амьдралынх нь адислалт шагнал шавхагдсаны дараа өвдөж эхлэх хүртэл ийм байсан; гайхалтай нь тэр амьдрал нь өөрчлөгдсөнийг ухаарсан. Бид бүгд түүнд веган болохыг зөвлөсөн. Тэр үүнд дургүй байсан ч амь насаа аврахын тулд веган болохоор хичээсэн. Веган хоолны дэглэм түүний эдгэрэх явцыг илүү аятайхан болгосон. […]

За ингээд, энэ нь та нарын надаас асуусан “Яагаад Бурхан дайн болохыг зөвшөөрдөг юм бэ?”, мөн “Дэлхийн бүх агуу удирдагчид дайны тоглоомыг зогсоож, нөхцөл байдлыг дахин тайван, амьдрах боломжтой, дэлхий болон улс орнуудыг дахин энх тайван, зохистой амьдралтай болгохын тулд хэлэлцээр хийх гэж маш их хичээж байгаа ч яагаад энх тайван тогтох гэж ийм удаж байна вэ?” гэх асуултын хариулт болох ёстой. Би энэ талаар хэт их ярихыг үнэхээр хүсэхгүй байна. Учир нь та нар намайг өөрсдийг тань шавиа болгохыг хүсэж байна гэж бодож магадгүй. Үгүй, тийм биш гэж би та нарт олон удаа хэлсэн. Би та нарыг олон өөр сүсэг бишрэл, бусад олон шашны байгууллага, итгэл үнэмшлийн тогтолцоотой танилцуулсан. Өөрийн хэдийнээ мэддэг зүйлсийг та нарт танилцуулсан. Гэвч та нарын олонх нь хараахан ойлгоогүй байгаа мэт надад санагдсаар байгаа тул би үнэхээр дургүй байсан ч дахин дахин ярихыг хичээж байна.

Би Гэртээ харихыг минь Бурхан зөвшөөрөх тэр цагийг хүртэл зүгээр л ном бясалгалаа хөөж, хүн бүрийн адил тайван, энгийн амьдрахыг үнэхээр их хүсэж байна. Гэвч хүмүүс мэдэхгүйгээсээ болж зовж, мунхаг харанхуй нь энэ насанд нь болоод дараа төрөлд нь тамд үнэхээр их зовлон шаналал эдлэхэд хүргэж байгааг харсаар байж би дандаа дуугүй байгаад байж чадахгүй юм. Тамын дараа дахиад л үргэлжилж, магадгүй хүн болж, эсвэл амьтан-хүн болж төрөөд, энэ хүрднээс хэзээ ч гаралгүй дахин дахин зовсоор байх болно.

Энэ бүхэн миний нойрыг хулжааж, би маш их уйлдаг. Тиймээс би та нарт сануулахыг хичээсээр байна. Зарим тань үүнийг ойлгож, бүх Диваажингууд, тэр байтугай тамд ч хэмжигддэг тэрхүү жинхэнэ хүмүүний чанарын хэм хэмжээндээ эргэн очихыг хичээх байх гэж найдаж байна. Хэрэв та буянтай, ёс зүйтэй байвал маяа танд ойртож ч зүрхлэхгүй. Хорлох, эсвэл там руу авч явах тухай яриад ч хэрэггүй. Гэвч аль ч хүний ёс суртахуун, буян дутвал, зөвхөн сэтгэлдээ мууг санахад л маяад ойртох боломж гарч таныг хорлож, улам доройтуулан, хамгаалалт болон сэтгэлийн тэнхээг тань сулруулна.

Учир нь Диваажингийн бус, тамын шинжтэй зүйлсийг үйлдэх бүрдээ та үнэ цэнээ алдаж, хэлбэлзлээ дордуулж байгаа хэрэг юм. Ингээд та яг л тэдэн шиг, тамын хүмүүс шиг, чөтгөр мэт хорлонтой асар дорд нэгэн болж, Бурханлаг төрөлтөн биш болно. Хүний дайтай хүн байх заяа ч дутна. Чөтгөрүүд таныг ийнхүү унасныг мэдээд, гар хөлүүдтэйгээ ирж таныг шаналган, ёс суртахуун, буянт үйлийн зүй зохистой хэм хэмжээний хувьд улам бүр дордуулна. Тэдний хорлол ингэж танд хүрдэг. Иймд, та нараас гуйя, бодол санаа, хэл яриа, явдал үйлээ үргэлж ариун, энгийн даруу байлгаарай. Хэнд ч муу санаа бүү өвөрлө. Хамгийн чухал нь амьтан-хүний махнаас ирэх аллагын эрчим хүчнээс бүү хүрт. Тэгвэл та алзахгүй.

Намайг шүтэж дагах албагүй. Зөвхөн ертөнцийн ёс суртахууны хуулийг дагаж, буян хураахын тулд сайн үйлийг хий. Энэ ертөнцөд хүссэн бүхнээ та өөрөө олох ёстой. Та Хамгийн Дээд Диваажингаас ирсэн байлаа ч энд байгаа л бол энэ дэлхийд өртэй. Энэ ертөнцийн хүнсийг идэж байгаа тул та өртэй. Төлөөсөө төлөх ёстой. Хэрэв хөдөлмөрлөж, амьдралаа залгуулан, бусдад тусалдаг бол та өрөнд орохгүй. Гэвч энэ дэлхий эмх замбараагүй байвал та нийтийн үйлийн үрээс хуваалцахаас өөр аргагүй болдог. Эн бүхнээс зайлсхийхийн тулд үргэлж цэвэр ариун, ёс суртахуунтай бай. Сайн зүйлийг тэр даруй үйлд. Муу бүхнээс зайлсхий. Үргэлж Бурханд залбирч, аврал хамгаалалт, хайр, өршөөл эрэгтүн. Тэгвэл та алзахгүй.

Намайг, эсвэл хэн нэгнийг дагах албагүй. Хүмүүн гэх хэмжүүр тань баттай зөв сайн бол та дахин хүн болж төрж чадна. Тэгэхдээ бүх буян заяагаа авч ирнэ. Та элбэг хангалуун байж, алдар нэр, хайр хүндлэл хүлээж, гэр бүл, улс орондоо амар амгалан амьдрах болно. Хүний заяанд тэнцэх сүнстэй зарим тань, та нар үүнийг сонсоно гэж найдаж байна. Гэвч сонсохгүй хүмүүс олон бий. Учир нь тэд хүн биш. Тэдэнд сүнс байхгүй. Тэд сөрөг хүчний талынх, эсвэл өөрсдөө чөтгөрүүд юм. Тийм хүмүүсээс боломжоороо зайлсхийхийг хичээгээрэй. Тэдэнтэй хамт байхаас өөр аргагүй бол Бурханд залбираарай. Хамгаалалт эрж, Диваажинд залбир.

Одоохондоо ингээд дуусгая. Би та бүхэндээ хайртай. Бурхан та нарыг өршөөж адислан, энэрч хайрлан, замыг тань зааж өгөөсэй гэж би залбирч байна. Над дээр ирвэл би оюун санааны тусламж үзүүлэхэд хэзээд бэлэн. Ирэхгүй байлаа гэхэд өөрийгөө сайн хичээж яваарай. Боломжтой үедээ үргэлж Бурханд залбир. Сайн хүн байж бусдад тусал. Аливаа төрөлтөнд хор хүргэхгүй байвал бүр хамгийн сайн. Хорхойд ч хор хүргэхгүй байх хэрэгтэй гэдгийг санаж яваарай. Бурхан биднийг адисалж, өршөөгөөд, тэрхүү жинхэнэ, ялгуун сайхан, амар амгалан, ерөөлт Гэр рүү минь хөтлөх болтугай. Амен.

Эзэн Бурхан минь, бид Таны Өршөөл, Хишиг, Хайр Энэрэлд талархаж байна. Та минь ч гэсэн зовлонгоос ангижрах болтугай. Учир нь хүмүүс Таны хүүхдүүд. Тэгээд тэд бурууг үйлдэн тамд унахад, Та зовдог. Үүнийг тань хөнгөвчлөхийг би чадлаараа хичээж байна. Та болгоон харж байгаа. Хамаагүй их багасаж байгаа. Би хичээсээр байх болно. Би зөвхөн хүмүүс болон амьтан-хүмүүст туслаад зогсохгүй Таны зовлонг багасгах, Таныг бүр огт зовохгүй болгохыг хичээж байна. Таны тааллаар хийх ёстой бүхнээ хийж гүйцэтгэхэд минь тусалж хайрлана уу. Ижий Аав болсон Бурхан минь, Энэрэл Хайр, Өршөөл Асралт Эцэг Эх болсон Бурхан Тандаа Талархаж байна. МаПа Тандаа бид баярлаж талархах ёстой. Миний Нандин МаПа, Хамгаас Эрхэм МаПа, Хамгаас Хайрт МаПа Тандаа талархъя. Энэ нь Ээж Аав гэсэн үг юм шүү.

Photo Caption: “Нарны Илэрхийлэмж Дээрх Графикаар: ‘Та Хайрлагдаж, Хүндлэгддэг’ Эрхэм Нар Танд Баярлалаа, Энэ Дэлхийд л Та Зөөлөн Байгаарай”

Зураг татаж авах